ทะเบียน กต 33

• ใช้ ค่ามัธยฐาน (ค่ากลางเมื่อเรียงราคาจากถูกไปแพง) ไม่ใช่ค่าเฉลี่ย เพราะป้ายราคาสูงเป็นพิเศษเพียงไม่กี่ใบจะดึงค่าเฉลี่ยให้เพี้ยน ค่ากลางจึงสะท้อนราคาที่พบจริงได้ดีกว่า
• นับ หนึ่งป้ายหนึ่งราคา ถ้าป้ายใบเดียวกันมีหลายผู้ขายลงไว้ ใช้ราคาต่ำสุดเป็นตัวแทน ป้ายที่ลงขายซ้ำหลายที่จึงไม่ถ่วงราคากลางให้เอนไปทางเดียว
• เทียบเฉพาะ ราคาที่ผู้ขายตั้งไว้จริง รายการที่ให้สอบถามราคาไม่นับเข้าสถิติ และราคาปิดประมูลของกรมการขนส่งทางบก (ราคาซื้อขายจริง) แยกแสดงต่างหาก ไม่นำมารวมกับราคาตั้งขาย
• ราคากลางนี้มาจากกลุ่ม เลข 33 ต่างจังหวัด ทุกหมวด ปรับตามหมวดแล้ว จำนวน 1 ใบในคลัง ระบบเริ่มเทียบจากป้ายเลขเดียวกันในตลาดเดียวกันก่อน ถ้ายังไม่มีเลขนี้จึงขยับไปป้ายรูปแบบเลขเดียวกัน และจะฟันธงว่าถูกหรือแพงต่อเมื่อกลุ่มนั้นมีตัวอย่างครบเกณฑ์ขั้นต่ำ ถ้ายังไม่พอจะแสดงเป็นช่วงราคาไว้ประกอบการตัดสินใจเท่านั้น
• ปรับตามหมวด ป้ายในกลุ่มมีหลายหมวด ระบบจึงปรับราคาของแต่ละใบให้เทียบเท่าหมวดของป้ายนี้ก่อนหาค่ากลาง เพราะหมวดเป็นตัวปรับราคาที่ใหญ่ที่สุด สัดส่วนการปรับถอดจากราคาประกาศขายจริงของป้ายเลขเดียวกันต่างหมวด เช่น ในกรุงเทพฯ ป้ายเลขเดียวกัน หมวดที่ไม่มีเลขนำหน้า (เช่น กข) ตั้งราคาสูงกว่าหมวดที่มีเลขนำหน้า (เช่น 1กข) ราวสองเท่าโดยเฉลี่ย ใบที่ต้องปรับมากได้น้ำหนักน้อยลง และตัวเลขหลังปรับปัดเหลือสามหลักเพราะเป็นค่าประมาณ
• ราคากลางเป็น ราคาตั้งขาย จึงใกล้ค่าสูงของช่วงราคามากกว่าค่าต่ำ ราคาที่ตกลงกันจริงมักต่ำกว่าเพราะการต่อรองและสภาพคล่อง ใช้ตัวเลขนี้เป็นจุดตั้งต้นของการเจรจา ไม่ใช่ราคาที่ควรจ่าย

ดูเกณฑ์ตัวเลขที่ใช้อยู่ตอนนี้ (จำนวนตัวอย่างขั้นต่ำ ช่วงที่ถือว่าอยู่ในราคากลาง และช่วงเวลาที่นับราคา) พร้อมที่มาทั้งหมดได้ที่ หน้าที่มาของราคากลาง หรืออ่านขั้นตอนประเมินครบทุกขั้นได้ใน บทความวิธีประเมินราคาทะเบียนรถ 7 ขั้นตอน